"Zijt gij van Duitsen bloed?"
Het was de vraag die MegaMartin zichzelf telkens weer stelde.
Martin wist niet beter dan dat hij was grootgebracht door zijn grootouders en had zich, tot op de dag van gisteren, nog nooit beziggehouden met wie of waar zijn ouders waren.
Gisteravond, op het personeelsfeestje was hij uitgescholden voor 'moffenzoon.'
Uitgerekend was het Mindy geweest, zijn beste collega en goede vriendin, die met een woord zijn leven had veranderd.
MegaMartin slenterde over het strand van het mooie Ameland en zijn bruine droevige ogen staarden naar de opkomende zon. Als journalist, was het altijd zijn werk geweest om zijn neus in de zaken van een ander te steken, maar was nu niet de tijd gekomen voor zijn eigen zaakjes?
Hij zou ontslag nemen en zijn collega's de rug toekeren.
Dat besluit had hij vannacht al genomen.
Hij zou Mindy benaderen als meer dan een vriend en tussen de lakens zou hij meer te weten komen.
Waar had zij die wijsheid vandaan?
Enkele uren later stapte MegaMartin uit zijn VW-bus en kon weer diep ademhalen bij het aanschouwen van zijn kleine huis, ergens op het platteland van het rustige Groningen.
Met eigen handen had hij het huis verbouwd. Tot diep in de nachten was hij bezig geweest en soms had hij van geen ophouden geweten.Geweldig had hij zich gevoeld, als een pionier in de voetsporen van Columbus.
Bovenstaande tekst is het begin van mijn manuscript:'Ben ik van Duitsen bloed?'
Meer informatie volgt nog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten